ခ်စ္သူမသိေသာ တစ္ညေန.....

ေလလွုိင္းထဲ စီးေမ်ာလာတဲ့ အဲ့ဒီ ဂီတေတြထဲ
ညစ္ညဴးမွုေတြ အခ်ိဳးက်က် ပါ၀င္ေနခဲ့ပါသတဲ့
မၾကည္လင္မွုေတြနဲ႕ အဓိပါယ္ဖြင့္ဆုိထားတဲ့ ဂီတေတြရဲ႕
ညွိဳ႕ငင္မွုေအာက္မွာ
ငါ အသက္ရွဴဖုိ႕ေတာင္ ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့မိတယ္
ညေနခင္းက သာယာပါရဲ႕
ရာသီဥတု ေအးစိမ့္လိုက္ပံုမ်ား
ငါ ကုိယ္တုိင္ေတာင္ ႏွင္းျဖစ္ေလာက္တယ္

စုိထုိင္း ေအးစက္ေနတဲ့ ဒီအခန္းက်ဥ္းေလးထဲ
ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ ထုိင္ရင္း
အသက္ရွဴဖုိ႕ ငါေမ့ခဲ့တယ္
ငါဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာထဲကလုိ
အညတရဆန္ဆန္ေပ်ာက္ဆံုးသြားဖုိ႕
အေၾကာင္းအရာေတြ ၾကီးက်ယ္စရာမွ မလုိခဲ့ဘဲေလ...

ေျမာက္ျပန္ေလရဲ႕ ေဆာင္းေငြ႕ေတြနဲ႕အျပိဳင္
ေအးစက္စက္ ဂီတသံေတြ နာၾကားရင္း
ငါ့ စိတ္ခႏၵာ.. အဲ့ဒီေျခရင္းမွာ ျပိဳလဲခဲ့တယ္..
စကားလံုး မရွိတဲ့ ခံစားခ်က္ကုိ .. အဓိပါယ္ဖြင့္ဖုိ႕ ငါ ၾကိဳးစားရင္းနဲ႕ပဲ
ရထားအုိလဲ ေ၀းသြားခဲ့တယ္

ငါ မငိုပါဘူး ခ်စ္သူ
မ်က္ရည္ေတြက နာက်င္ျခင္းေတြကုိ တုိက္စားသြားမွာစုိးလုိ႕
ငါ မငုိျဖစ္ခဲ့ပါဘူး
အဲ့ဒီ ျမွားဒဏ္ရာရဲ႕ ေသြးအစက္စက္က်မွုကုိ သိမ္းဆည္းရင္း ငါ တိတ္တဆိတ္ ေၾကြလြင့္ခဲ့တယ္..
နဖူးက အမာရြတ္ကုိျမင္တုိင္း မေဟာ္ကုိသတိရတတ္တဲ့ ေက၀ဋ္ပုဏားလုိ
ငါ့ ေသြးအစက္စက္ကုိ နင္ျပဆုိတယ္
စိတ္ညစ္ရတယ္ဆိုတဲ့ စကားသံတစ္ခ်ိဳ႕ေအာက္
ငါ သိမ္ငယ္ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တယ္..
ငါ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ေဟာ့ဒီ ငါ့ရဲ႕ လက္အစံုက ငါျမတ္ႏိုးတဲ့ ခ်စ္သူကုိ နာက်င္ေစခဲ့တယ္တဲ့လား
ငါ တန္ဖုိးထားခဲ့တဲ့ ငါ့ စိတ္ကူး အသိဥာဏ္အခ်ိဳ႕က ငါ ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူကုိ စိတ္ညစ္ေစခဲ့တယ္တဲ့လား
အလန္႕တၾကား ငါ ေမာ့ၾကည့္မိေတာ့..
အုိး ေကာင္းကင္ရယ္.. မိွုိင္းမွုန္ရီေ၀လြန္းခ်ည္ရဲ႕

ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ စကားသံေတြရဲ႕ တုိက္ခုိက္မွုကုိ အလူးအလဲ ငါ ခံခဲ့ရတဲ့ေနာက္
ေလေတြေတာင္ အတြယ္အတာ မဲ့ေနၾကသလိုပါပဲ
ေလာကၾကီးရယ္ .. ငါတစ္ေယာက္တည္း ေနခြင့္ေပးပါ
ဘုရားအဆူဆူေရွ႕ ငါ့ခ်စ္ျခင္းကုိ ျပဌာန္းခ်င္လုိ႕

ခ်စ္မိတာကုိ အျပစ္တစ္ခုလုိ အတင္းဆုိၾကပါေစ..
ငါ့ ရင္ဘတ္က အသည္းႏွလံုးတစ္ျခမ္း နင္တစ္ျခမ္းျဖစ္ခဲ့တယ္
ခ်စ္သူရင္ကုိ ျမင္ေအာင္မၾကည့္ႏုိင္ပါဘဲ ေ၀ါဟာရေတြ ဖြဲႏြဲ႕ခဲ့မိလုိ႕
စကားလံုးေတြရဲ႕ ဒဏ္
ငါသင့္ခဲ့တယ္
ကမၻဦးအစမွာကတည္းက
ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့စကား ခ်စ္သူနားလည္ေအာင္ ေျပာမျပတတ္ခဲ့တဲ့ေကာင္
ေနာင္ ဆယ္ကမၻာတုိင္ေအာင္ လြမ္းရေစသတည္းတဲ့..
ဒီလုိနဲ႕ပဲ .. က်ေနာ္ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ေတာ့တယ္
အညတရ ဆန္စြာ.........

ေဇာ္။

ကုမ္ရာသီသုိ႕ ေပးစာ

ခနတျဖဳတ္ မေတာ္တဆနဲ႕
ငါ ရြာခ်ခဲ့လုိက္မိတာပါ
ဒါေပမယ့္ တစ္သက္စာလံုး ညိဳ႕မွုိင္းလုိ႕

လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ အစြမ္းကုန္ ပြင့္အာဖုိ႕
ငါ ဖူးခဲ့တာပါ
မထင္မွတ္ခဲ့မိဘူး
တစ္ေတာလံုးေၾကြတဲ့ ဒီေႏြထဲ
ငါ ပါသြားခဲ့လိမ့္မယ္လုိ႕

ရနံ႕ေတြနဲ႕ ထံုမႊန္းထားလုိ႕
(ျမတ္ႏုိးစြာ)
ငါ အသာငံု႕ေမႊးလုိက္မိပါတယ္
ငါ့တစ္ကုိယ္လံုး ဆူးေတြ စူးလုိ႕

ကံဇာတာမွာ ရာဟုေတြမ်ား အုပ္စုိးေနခဲ့လားလုိ႕
စစ္ၾကည့္မိပါတယ္
ရာသီခြင္ ေဟာစတမ္းမွာ
ၾကာသပေတးျဂိဳလ္ထဲ အက်ဥ္းက်ေနခဲ့ပါသတဲ့

လျပည့္ေန႕ရဲ႕ ျပယုဂ္ေလးရယ္
(ေက်းဇူးျပဳျပီး)
အလင္းေတြကုိ သိပ္မလင္းခ်င္းျပပါနဲ႕
ငါ့ ရင္ကမ္းစပ္မွာ နင့္အလင္းေတြေၾကာင့္
လွုိင္းေျခရာေတြ လူျမင္ကုန္ပါ့မယ္
ၾကယ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ငုိ ကုန္ပါ့မယ္
မျငဴစူလုိက္ပါနဲ႕
ငါကုိက နင့္ေလာင္းရိပ္မွာ မိခဲ့တယ္
မလွန္ဘဲ ထားခဲ့မိတဲ့ အဲ့ဒီ စာမ်က္ႏွာထက္
ေအာ္ေခၚသံေတြ ထပ္ခဲ့တယ္

လျပည့္ေန႕ေလးေရ
ဆံုးျဖတ္ခံသူတုိ႕ရဲ႕ အဆံုးစီရင္ပြဲမွာ
ငါဆုိတာ ယဇ္ေကာင္ေပါ့
ႏွလံုးေသြးကိုေဖာက္ အဲ့ဒီ အဆိပ္ကုိ ေသာက္ခဲ့မိရင္းက
ရာသီေတြ ေၾကြေနခဲ့တာ
( ရင္တစ္ခုလံုး)
ေမွာင္ပိန္းလုိ႕။

ေဇာ္

သူမသိေသာ တနဂၤေႏြ...

ဘယ္ေတာ့လဲလုိ႕ သူမေျပာခဲ့ဘူး
ဘယ္အခ်ိန္လဲလုိ႕လဲ သူ မသတ္မွတ္သြားဘူး..
ႏွုတ္ဆက္ျခင္းကင္းစြာ သူထားခဲ့တဲ့
တိတ္ဆိတ္တဲ့ က်န္ရစ္မွုေအာက္.. နာရီပတ္ေတြ လည္ခဲ့တယ္

အေ၀းေရာက္တိမ္တုိက္ေတြရယ္..
အမွာစကားနားၾကားဖုိ႕မ်ား ငံ့လင့္ေနေရာ့သလားကြယ္
မုိးရြာျပီးစ သက္တံ့ေရာင္ပ်ိဳကုိမွ လြမ္းဆြတ္မိတဲ့ငါ
ေနာက္တစ္ၾကိမ္မုိးအရြာကုိ မွီပါဦးမတဲ့လား

ဖိတ္ေခၚလုိ႕မွ ေရာက္မလာတဲ့ ဧည့္သည္
အိပ္တန္းမ်ား တက္ေနခဲ့ပါသတဲ့လားကြယ္
ခပ္မဆိတ္ငံ့လင့္ရင္း ရည္စူး
ၾကယ္တစ္ပြင့္ကုိ ငါရူးခဲ့မိလုိက္တယ္

စုပ္လဲဆူး စားလဲရူးတဲ့ လူ႕အႏၶတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရာဇ၀င္မွာ
အိပ္မက္ေျခရာေတြထပ္ ..
ႏွုတ္ဆိတ္မဲ့ အလကၤာေတြ မ်ိဳးၾကဲ
စိတ္ကူးေတြကုိ ပ်ိဳးေနခဲ့မိပါသတဲ့

ခြင့္မေတာင္းပါဘဲ ဆက္ထားမိတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကုိ
အလုိမတူပါဘဲ ခ်ိတ္ထားခဲ့မိတယ္..
ငါက သစ္တစ္ပင္ပါ ..
ပ်ံသန္းေရာက္ရွိလာတဲ့ ေႏြဦးငွက္ေလးကုိ ရင္ခြင္မွာ ေပြ႕ဖက္မထားႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္
သူထားခဲ့ေလသမွ် ေျခရာေတြကုိ သိမ္းဆည္းသုိ၀ွွက္ရင္း
သူ႕ကုိ...
တသသ ေငးေမာရံု...

ေဇာ္။

ခ်စ္မိေလေသာအခါ...

ကဗ်ာေတြထဲက ကဗ်ာေတြပါပဲ
ငါ႔အေပၚကုိ တစိမ္႔စိမ္႔ရြာက်
တိတ္ဆိတ္ျခင္း ဒီညေတြမွာ
ခပ္မဆိတ္ အရည္ေပ်ာ္ခဲ႔တာ
(လူမသိ သူမသိနဲ႔)
ႏွစ္ဆယ္႔ေလးနာရီေတြ ေထာင္ခ်ီေနခဲ႔ျပီ ...။

တေမ႔တေမာပါပဲ
ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔နဲ႔ ရြယ္စူး
အခ်ိန္တို္င္းမွာ ငါ ရူးခဲ႔မိတယ္
ေဟာဒီ ကဗ်ာေတြေပါ႔
ငါ႔ရင္ကုိေဖာက္ အသိဥာဏ္အခ်ိဳ႕ကုိ
ခိုးယူေသာက္သံုးသြားခဲ႔တာ ...။

တိတ္တဆိတ္ ျငိမ္သက္ျခင္းေတြနဲ႔
ဆူညံစြာေပါက္ကြဲ
ရင္တြင္းစစ္ပြဲမွာ
ဘယ္သူကမ်ား အလံထူခဲ႔ပါသလဲ...။

မသိ၀ိုးတ၀ါး ဆိုးရြားမႈေတြနဲ႔
ကုိယ္႔ကိုကုိယ္ လႊမ္းျခံဳ
ငါ႔ေန႔ရက္ေတြ ကုန္ဆံုးခဲ႔တယ္
ညေပါင္းမ်ားစြာ
နာရီေပါင္းမ်ားစြာ
ေအာက္ဆီဂ်င္ေပါင္းမ်ားစြာ
အိပ္မက္ေတြထဲ စိတ္ကူးေတြ ထည္႔ေဖ်ာ္ရင္း
မသိႏိုးနား ငါထံုအခဲ႔တယ္ ...။

အိုဘယ္႔ နတ္ဘုရားငယ္
မ်က္လႊာေတာ္တ၀င္႔
သံေတာ္ဆင္႔မွ်ႏွင္႔
အဘယ္ခင္းေၾကာင္႔မ်ား
ငါ ရင္နင္႔ခဲ႔ရပါလိမ္႔ ...။

ခ်စ္ျခင္းကုိ ပ်ိဳးခဲ႔မိရံုမွ်နဲ႔ေတာ႔
ဥယ်ာဥ္ေတာ္တစ္ခြင္မွာ
ေမွာ္ရံုေတာေတြ မျဖစ္ထြန္းေလာက္ဘူး ထင္ပါရဲ႕ ...။

ျမတ္ႏိုးျခင္း အသၤေခ်
လြမ္းဆြတ္ျခင္း တစ္ကုေဋနဲ႔
ငါ ကဗ်ာေတြ စပ္လိုက္တယ္
ေကာင္းကင္က ရယ္ေလရဲ႕
ၾကယ္ေတြက တီးတိုးဆိုတယ္
ရူးလည္းရူးတဲ႔ေကာင္တဲ႔
ေလေျပညွင္းကေတာ႔
ငါ႔ မ်က္ႏွာကုိ ေမာ႔ေမာ႔ၾကည္႔ေနတုန္း ...။

ေဇာ္

က်ေနာ္မသိလိုက္တဲ့ က်ေနာ့္ညေတြ

ည
ခပ္ပ်ပ် အလင္းေရာင္ေတြ မွုန္၀ါး၀ါးလႊမ္းျခံဳ
ေဆးပန္းခ်ီေတြ ခ်ယ္မွုန္းဖို႕ သူၾကိဳးစားတယ္
အေရာင္ေတြလဲ သူထည့္ပါရဲ႕
စုတ္ခ်က္ေတြလဲ သူ ဆြဲပါရဲ႕
အနက္ေရာင္သာ လႊမ္းမုိးခဲ့တာကေတာ့
သူ႕ဘ၀င္မွာ သူ႕ဟာသူမ်ား
စူးရွေနခဲ့တာတဲ့လားဗ်ာ

ညက က်ေနာ့္စိတ္ကူးေတြကုိ ခုိးယူစားသံုး
က်ေနာ့္အိပ္မက္ေတြကုိ အေရေဖ်ာ္ခဲ့တယ္
က်ေနာ့္စိတ္ကုိ သူနားမလည္ပါဘဲ
က်ေနာ့္ကုိလဲ ျငိဳျငင္ခဲ့တယ္
တေျမ့ေျမ့နဲ႕ က်ေနာ့္ကုိ ဖံုးအုပ္
သူ လႊမ္းျခံဳခဲ့တဲ့ အနက္ေရာင္ ပိတ္သားေအာက္မွာ
က်ေနာ္က ပုိးစုန္းၾကဴးတစ္ေကာင္မွ်သာ

က်ေနာ္ စိတ္မဆုိးပါဘူး
စိတ္လဲ မဆုိးတတ္ခဲ့မိဘူး
မွုန္ရီ၀ုိးတ၀ါးထဲ တစ္စစ လဲျပိဳ
က်ေနာ္မသိလုိက္ပါဘဲ က်ေနာ့္ညေတြ
အဓိပါယ္ခြက္ထဲ ေပ်ာ္က်ေနခဲ့တယ္

ယံုသည္ျဖစ္ေစ မယံုသည္ျဖစ္ေစ
က်ေနာ္တြယ္တာတတ္ခဲ့တဲ့ညေတြ
အရုဏ္မတက္ခင္ အာရံုေတြထဲ ဖ်ားနာခဲ့တယ္
ေရာင္နီမလာခင္ အေရာင္ေတြထဲ နီေထြးခဲ့တယ္
အလင္းေတြ မခင္းက်င္းခင္ အလင္းေတြနဲ႕ ထြန္းလင္းခဲ့တယ္

ညဟာ ေမွာ္ဆန္တယ္
ပဥၥလက္လဲ ျဖစ္တယ္
မာယာေတြထဲ မာန္ေတြနဲ႕လဲ ရွင္သန္တယ္
လင္းလုိက္ေမွာင္လုိက္နဲ႕ ပညာကုန္သုံုး
တိမ္မည္းေတြနဲ႕ လွည့္စားတယ္
အဲ့ဒီေကာင္းကင္တစ္ခုိမွာပါပဲ
ည ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္
ေတာ္၀င္ဆန္ခဲ့တယ္

ေဟာ
ေျပာရင္းဆုိရင္း မုိးေသာက္ခဲ့ျပီ
ညဟာ မွိန္၀ါးစြာေပ်ာက္ကြယ္
သူ႕ရဲ႕အိပ္စက္ခ်ိန္လဲ ျဖစ္တည္လာခဲ့တယ္
သူကုိက ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်
ေန႕ဘက္မွာမွ အနားယူတတ္သတဲ့
၃နဲ႕၄ လုိ ေက်ာခ်င္းကပ္ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးနဲ႕
ညက ေန႕ကုိ လက္ျပႏွုတ္ဆက္
အဲ့ဒီ ႏွင္းေတာထဲမွာပါပဲ
( က်ေနာ့္ကုိထားျပီး)
ည တုိး၀င္ ထြက္ခြာသြားခဲ့ေတာ့တာ
အခုဆုိ နာရီတစ္ပတ္ေတာင္ ျပည့္ခဲ့ျပီေပါ့ဗ်ာ

ေဇာ္

လြမ္းတဲ့ည (၂)

ၾကယ္ေရာင္ေတြမလင္းလည္း
ညက အဆင္းသစ္နဲ႔လွေနတယ္..။

ၿမိဳ႕ျပက
တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတးသြားနဲ႔ ညကိုကခုန္တယ္..။
လြမ္းေမာသူက
တမ္းတျခင္းနဲ႔ ေလညင္းကို တီးတိုးဆိုတယ္..။
အေငြ႕အသက္ေတြျဖန္႔က်က္ယဥ္ပါးရင္း
ရင္တစ္ခြင္လံုးလြမ္းနာက်တယ္..။
နတ္သမီးအိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း
ဒိုင္ယာရီတစ္အုပ္က သိုဝွက္တယ္..။

(အဲဒီ) ဆံႏြယ္ေတြျဖန္႔က်က္ထားတဲ့အလွဟာ
(အခုထက္ထိ) ထိရွထက္ျမေနတုန္းပဲ..။
နာယူဖူးသမွ်ရဲ႕
အနက္႐ိႈင္းဆံုးဂီတသံေတြအျဖစ္
ျပင္းျပေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ၾကတယ္..။
ေႏွာင္ႀကိဳးမဲ့ ခ်ည္ေႏွာင္ဖြဲ႕မိသူေတြထဲ
ပထမဆံုးလည္းမဟုတ္ခဲ့သလို
ေနာက္ဆံုးလည္းမဟုတ္ခဲ့ပဲ
အသိေခါက္ခက္နဲ႔ အဝင္နက္တဲ့ျမားတစ္စင္းအျဖစ္
စူးနစ္စြဲၿမဲခဲ့ဖူးတယ္..။
ေပ်ာက္ရွသြားတဲ့ ရနံ႔ေတြနဲ႔
ခုိးဝွက္ထိေတြ႕ခဲ့မိဖူးတဲ့ ဆံႏြယ္အဖ်ားေလးေတြ..၊
အဲဒီညေနရီမွာႀကိဳးျပတ္ခဲ့တာ
အရုပ္တစ္ရုပ္ မဟုတ္ခဲ့ဘူး...။

မ်က္ဝန္းအေႂကြေတြကို ေကာက္ယူစုေဆာင္းရင္းနဲ႔ပဲ..
ကိုယ့္ဆုေတာင္းေတြထဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ႂကိုးကြင္းတပ္တဲ့သူ...၊
အနာတရေတြ သိမ္းဆည္းရင္းနဲ႔ပဲ
အျဖဴေရာင္အခင္းအက်င္းနဲ႔
အိပ္မက္အေသေတြ စီးဆင္းခဲ့တဲ့သူ...၊
ႏႈတ္မိန္႔တစ္စံုတစ္ရာအတိုင္း
ေၾကမြသြားတဲ့ အပိုင္းအစအားလံုးထဲ
ေပ်ာ္ဝင္ျခင္းစစ္စစ္ေတြ ရွင္ကြဲကြဲခဲ့ၾကတယ္...။
ဓါးသြားေတြကိုင္ဆြဲထားတဲ့စစ္ပြဲတစ္ပြဲ မဟုတ္ပဲ
ငါ ေသြးခ်င္းခ်င္းရဲခဲ့တယ္...။
ငါ့ဥယ်ာဥ္ေတာ္မွာ ဖူးခဲ့သမွ်ပန္းေတြအားလံုး
ပိုင္ရွင္မသိပဲ ေသဆံုးသြားခဲ့ၾကရတယ္..။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ................
.........................
.........................။

ပံုျပင္ေတြမဆိုလည္း
ညကခပ္က်ဲက်ဲခ်ဳိပါရဲ႕.....။ ။

လင္းစက္ရာ


( လင္းစက္ရာရဲ႕ ၂၃ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ကုိ က်ေနာ္ သူ႕ကဗ်ာေလးနဲ႕ ႏွုတ္ဆက္ပါတယ္
လင္းစက္ရာ (သုိ႕မဟုတ္) စုိးထြန္းေနာင္... ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ... သူခ်စ္တဲ့ ကဗ်ာေတြနဲ႕အတူ အျမဲ ရွင္သန္ႏုိင္ပါေစ..... )

အစကတည္းက ေသခ်ာခဲ့ေသာ တိတ္တဆိတ္ က်န္ရစ္ျခင္း

ေကာင္းကင္ရဲ႕ ေတးသြားမွာ
ငါေပ်ာ္ျမဴးခ်ိန္
မုန္တုိင္းေတြ ငိုေနခဲ့တယ္
သက္တံေရာင္ ဆည္းဆာတစ္ခု
ေကာင္းကင္ရဲ႕ ေထာင့္ခ်ိဳးကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ေနေလရဲ႕
ေနမင္းရယ္
ျငိဳးေဖ်ာ့စြာ လင္းလက္
နင့္ရဲ႕ေဆာင္ေတာ္ကူးခ်ိန္မွာ
ငါတစ္ေယာက္တည္း အားငယ္တတ္ခဲ့လုိက္တာ
ေကာင္းကင္တစ္ခုကေန
ႏွုတ္ဆက္လက္ျပ
နင့္အျပံဳးေတြ မိွန္ေလ်ာ့ခဲ့ျပန္ျပီေပါ့
ေနမင္းရယ္
ဟုိးတစ္ဘက္ျခမ္းမွာ နင္ေပ်ာ္ျမဴးခ်ိန္
ငါ့ေကာင္းကင္က ေမွာင္နက္ေနတယ္
ကဗလာ ခင္းက်င္းခဲ့တယ္
တိမ္မည္းညိဳတုိ႕ လြင့္ေမ်ာခဲ့
ေနမင္းမရွိတဲ့ ေကာင္းကင္
လမင္းမသာတဲ့ ဒီည
ငါ့ဘ၀ မ်က္ႏွာငယ္လုိက္တာဟာ
ေနမင္းေရ...
နင္ေရာက္လာမယ့္ ေန႕သစ္ဦးစ
ဟုိးခပ္ျပျပမွာ ေတာင္ခုိးေတြေ၀ေနၾကတယ္
မုိးရာသီရဲ႕ေအးျမမွုဟာ စက္တင္ဘာေတြကုိ
လႊမ္းျခံဳေနခဲ့ျပန္ျပီ
ငါ တုိးတိတ္စြာ ဟစ္ေၾကြး
နင့္ခ်ိတ္ဆြဲေနတဲ့ အဲ့ဒီ ေကာင္းကင္ေထာင့္ခ်ိဳးက ဆည္းဆာေလးတစ္ခု
ငါ့ရင္တြင္းမွာ ေျခရာထင္က်န္ခဲ့ေပါ့
ေနမင္းရယ္
မသြားပါနဲ႕လုိ႕ ငါ မတားခဲ့လုိက္ႏိုင္ပါဘူး
ႏွုတ္မဆက္ပါနဲ႕လုိ႕လဲ ငါမဆုိရက္ႏုိင္ခဲ့ဘူး
ဒါေပမယ့္ နင္ခ်န္သြားတဲ့ ေနာက္ဆံုးဆည္းဆာေရာင္မွာ
အေနအထိုင္မတတ္ခဲ့တဲ့ငါ
ခုိးခုိးျပီး လင္းေနခဲ့ရျပီေပါ့ဟာ .....

ေဇာ္